Ուրբաթ, 3 Դեկտեմբեր 2010 - Միջին Արեւելքի եպիսկոպոսաց յատուկ սիւնհոդոսի պատգամ


ՊԱՏԳԱՄ
ԱՍՏՈՒԾՈՅ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴԻՆ

ՄԻՋԻՆ ԱՐԵՒԵԼՔԻ ԵՊԻՍԿՈՊՈՍԱՑ ՅԱՏՈՒԿ ՍԻՒՆՈԴՈՍԻ ԱՒԱՐՏԻՆ

Վատիկան

 

Միջին Արեւելքի Սիւնոդոսի 14-րդ նիստին, ուրբաթ 22 հոկտեմբեր 2010ին, սիւնոդոսական հայրերը` վաւերացուցին «եզրափակիչ պատգամը» ուղղուած Միջին Արեւելքի Աստուծոյ ժողովուրդին։

 

«Հաւատացեալներու բազմութիւնը մէկ սիրտ ու մէկ հոգի էր» (Գ. Առ. 4, 32)

 

Մեր եղբայրակից քահանաներուն, սարկաւագներուն, կրօնաւորներուն, կրօնաւորուհիներուն, նուիրեալ անձերուն եւ բոլոր մեր սիրեցեալ հաւատացեալ ժողովուրդին ու բարի կամք ունեցող մարդոց։

 

Նախաբան։

 

1.Մեր տիրոջ Յիսուսի շնորհքը, Աստուծոյ հօր սէրը եւ սուրբ Հոգւոյն հաղորդութիւնը ձեր հետ։

 

Միջին Արեւելքի յատկացուած եպիսկոպոսական նիստը, մեզի համար եղաւ նոր Պենտեկոստէ մը, «Պենտեկոստէն, սկզբնական եղելութիւն մըն է ու նաեւ տեւական ուժականութիւն։ Եպիսկոպոսներու սիւնոդոսը առանձնաշնորհեալ պահ մըն է, որուն ընդմէջէն կը նորոգուի սուրբ Հոգւոյն շնորհքը եւ Եկեղեցւոյ ճանապարհը»։(Պենետիկտոս ԺԶ, Սիւնոդոսի բացման Պատարագի արարողութեան քարոզ

 

Միջին Արեւելքէն, կաթողիկէ եկեղեցիներու պատրիարքներս ու եպիսկոպոսներս Հռոմ ժամանեցինք, մեր հոգեկան, ծիսական, մշակութային եւ կանոնական ժառանգութիւններով, մեր սրտերուն մէջ ունենալով մեր ժողովուրդին մտահոգութիւններն ու իրենց ակնկալութիւնները։

 

Առաջին անգամն է որ հաւաքուեցանք, սիւնոդոսական նիստով, սրբազան քահանայապետին շուրջ` կարտինալներու, արքեպիսկոպոսներու եւ աշխարհի զանազան վայրերու եպիսկոպոսական համահաւաք դասերու նախագահներու հետ միասին, որ շահագրգռուած են Միջին Արեւելքի հարցերով, ինչպէս նաեւ` օրթոտոքս Եկեղեցւոյ, անկլիգան հասարակութեան ներկայացուցիչներուն ու հրեայ եւ իսլամ պատուիրակներու ու հիւրերու մասնակցութեամբ։

 

Նորին սրբութիւն Պենետիկտոս ԺԶ սրբազան քահանայապետին կը յայտնենք մեր երախտագիտութիւնը, այն հոգածութեան եւ ուսուցումին, որ կը լուսաւորեն Եկեղեցւոյ ճանապարհը ընդհանրապէս եւ Միջին Արեւելքի մեր եկեղեցիները յատկապէս, նա մանաւանդ արդարութեան եւ խաղաղութեան հայող նիւթերու վերաբերեալ։ Եպիսկոպոսական համահաւաք դասերուն կը յայտնենք մեր շնորհակալութիւնը, իրենց ցոյց բերած զօրակցութեան եւ իրենց ներկայութեան մեր մէջ ինչպէս նաեւ իրենց կատարծ այցելութիւններուն եւ մեր համայնքներու հանդէպ ցուցաբերած մօտիկութեան։

 

Շնորհականլութիւն կը յայտնենք անոնց որոնք կը հետեւին մեր Եկեղեցիներու կեանքի զանազան հանգրուաններուն։ Շնորհակալութիւն կը յայտնենք նաեւ եկեղեցական հաստատութիւններուն, իրենց արդիւնաւոր եւ օգտաբեր օժանդակութեան։

 

Սուրբ գրային եւ ողջ աւանդութիւններու լոյսին տակ` միասին խորհեցանք ու մտածեցինք, Միջին Արեւելքի քրիստոնեաներու ներկայի եւ ապագայի մասին։ Խորհրդածեցինք այն հարցերուն մասին, որ կը մտահոգեն աշխարհի այս շրջանը, «աշխարհամասը» որ Աստուած իր հաճութեամբ կամեցաւ որ ըլլայ իր փրկչագործութեան ծրագրի օրրանը։ Այնտեղէն սկիզբ առաւ Աբրահամի կոչումը։ Հոն է որ Աստուծոյ Բանը մարդացաւ Սուրբ կոյս Մարիամի մէջ սուրբ Հոգւոյն ներգործութեամբ։

Հոն Յիսուս հռչակեց կեանքի եւ արքայութեան Աւետարանը։ Հոն ան մեռաւ փրկելու համար մարդկութիւնը մեղքէն։ Հոն յարութիւն առաւ ամէն մէկ մարդու տալով նոր կեանք մը։ Հոն ծնունդ առաւ Եկեղեցին ու այնտեղէն մեկնեցաւ քարոզելու Աւետարանը դէպի երկրի ամենահեռաւոր ծայրամասերը։

 

Առաջին այս սիւնոդոսը ունի հովուական բնոյթ։ Ասոր համար է որ մեր սրտերուն մէջ կրեցինք կեանքը, չարչարանքը եւ յոյսը մեր ժողովուրդներուն ինչպէս նաեւ առօրեայ մարտահրաւէրները` այն համոզումով որ «յոյսը չի խաբեր, որովհետեւ Աստուծոյ սէրը սփռուած է մեր սրտերուն մէջ, սուրբ Հոգիով` որ մեզի տրուեցաւ»: Այս դիտաւորութեամբ է որ ձեզի կ’ուղղենք այս պատգամը, սիրեցեալ եղբայրներ ու քոյրեր, եւ կ’ուզենք որ ան ըլլայ կոչ մը հիմնուած` Աստուծոյ խօսքին վրայ, հաւատքի մէջ հաստատուելու, միութեան ի նպաստ համագործակցելու, սիրոյ հաղորդումի վկայութեամբ կեանքի բոլոր հանգրուաններուն։

 

 

I - Եկեղեցին Միջին Արեւելքի մէջ։ Հաղորդութիւն եւ Վկայութիւն Պատմութեան Ընդմէջէն. Հաւատքի Ճանապարհը Արեւելքի մէջ

 

2.Արեւելքի մէջ ծնած է քրիստոնեայ առաջին հասարակութիւնը. Արեւելքէն կը մեկնին առաքեալները, Պենտեկոստէէն ետք, աւետարանելու համար համայն աշխարհը։ Հոն է որ ապրեցաւ քրիստոնեայ առաջին հասարակութիւնը, ընդհարումներու եւ հալածանքներու ենթարկուելով` «անոնք կը յարատեւէին առաքեալներու ուսուցման մէջ, հաւատարիմ էին հաղորդութեան, հացին բեկանումին եւ աղօթքներուն՝՝(ԱԳ 2,42). Հոն է որ առաջին մարտիրոսները իրենց արիւնով որոգեցին ծնունդ առնող Եկեղեցւոյ արմատները: Անոնց հետեւեցան ճգնաւորները,որոնք լեցուցին անապատները իրենց սրբութեան ու հաւատքի բոյրով: Հոն է որ ապրեցան արեւելեան Եկեղեցւոյ հայրերը, որոնք կը շարունակեն սնուցանել իրենց ուսուցումներով՝ Արեւելքի ու Արեւմուտքի Եկեղեցին։ Քրիստոնէութեան առաջին դարերուն ու անկէ ետք ալ արեւելեան Եկեղեցիներէն մեկնեցան առաջին միսիոնարները դէպի ծայրագոյն Արեւելք ու դէպի Արեւմուտք, տանելով իրենց հետ Քրիստոսի լոյսը։ Մենք անոնց ժառանգորդներն ենք եւ պէտք է շարունակենք փոխանցել անոնց պատգամը՝ապագայ սերունդերուն։

 

Մեր Եկեղեցիները բնաւ չեն դադրած սուրբեր, քահանաներ ու նուիրեալ անձեր ունենալէ որոնք ծառայելով նուիրումով բազմաթիւ հաստատութիւններու մէջ, նպաստեցին մեր ընկերութեան ու մեր երկիրներու կերտումին, զոհուելով միաժամանակ մարդուն համար՝ ստեղծուած Աստուծոյ պատկերին ու նմանութեան համաձայն։ Մեր կարգ մը Եկեղեցիները այսօր եւս չեն դադրիր ուղղարկել միսիոնարներ, Քրիստոսի Խօսքի քարոզիչներ` աշխարհի տարբեր կողմերը: Հովուական, առաքելական ու միսիոնարական աշխատանքը այսօր մեզ կը հրաւիրէ խորհելու հովուութեան մասին, որ կարենայ արծարծել քահանայական ու կրօնաւորական նոր կոչումներ, ապահովելու Եկեղեցւոյ ապագան։

Այսօր կը գտնուինք պատմական անկիւնադարձի մը առջեւ։ Աստուած, որ մեզի շնորհեց հաւատքը մեր ապրած Արեւելքին մէջ 2000 տարիէ ի վեր, մեզ կը կանչէ յարատեւելու՝ քաջութեամբ, տքնաջանութեամբ եւ զօրութեամբ տարածելու Քրիստոսի պատգամը ու վկայութիւն տալու Աւետարանին, որ սիրոյ ու խաղաղութեան Աւետարան է։

 

Մարտահրաւէրներ ու Սպասումներ

 

3.1 Այսօր բազմաթիւ մարտահրաւէրներու դէմ յանդիման կը գտնուինք։ Առաջին մարտահրաւէրը կը ծագի մեզմէ ու մեր Եկեղեցիներէն ներս։ Այն ինչ որ Քրիստոս մեզմէ կը խնդրէ ընդունիլ մեր հաւատքը եւ զայն ապրիլ կեանքի բոլոր մարզերէն ներս: Այն ինչ որ կը խնդրէ մեր Եկեղեցիներէն ամրացնել հաղորդութիւնը իւրաքանչիւր նուիրապետութենէն ներս եւ տարբեր աւանդութիւններով կաթողիկէ Եկեղեցիներու միջեւ, բացի ասկէ մեզմէ կը խնդրուի ընել այն ինչ որ հնարաւոր է աղօթքի ու սիրոյ միջոցաւ, հասնելու համար բոլոր քրիստոնեաներու Միութան, իրականացնելով այսպէս Քրիստոսի աղօթքը «Որպէսզի ամէնքը մէկ ըլլան. ինչպէս դուն, Հայր, իմ մէջս ես ու ես քու մէջդ եմ, թող անոնք ալ մեր մէջ ըլլան, որպէսզի աշխարհը հաւատայ որ դուն ղրկեցիր զիս»։

 

3.2 Երկրորդ մարտահրաւէրը կուգայ դուրսէն, քաղաքական կացութենէն եւ մեր երկիրներու ապահովութենէն ու կրօնական բազմատարրութենէն.

 

Մենք քննարկեցինք Միջին Արեւելքի մեր երկիրներուն մէջ ապահովութեան ու ընկերային կացութեան հայող հարցերը: Գիտակցութիւնը ունեցանք թէ որքան զօրաւոր ազդեցութիւն ունի «Իսրայէլ-Պաղեստին» ընդհարումը բոլոր հողաշերտի մասի վրայ, եւ մասնաւորապէս պաղեստինցի ժողովուրդին վրայ, որ իսրայէլեան գրաւումի հետեւանքները կը կրէ. շրջագայութեան ազատութեան պակաս, բաժանումի պատ եւ զինուորական պատնէշներ, քաղաքական բանտարկեալներ, տուներու քանդում, ընկերային ու տնտեսական կեանքի խառնակութիւն եւ հազարաւոր գաղթականներ։ Մտածեցինք նաեւ այն տառապանքին ու անապահովութեան մասին, որու մէջ կ՝ապրին իսրայէլացիները։ Խորհրդածեցինք Եըուսաղէմի, սուրբ Երկրի կացութեան վրայ։ Մտահոգ ենք միակողմանի նախաձեռնութիւններէ, որոնք փոփոխութեան կ’ենթարկեն անոր ժողովրդագրութիւնը ու սահմանադրութիւնը: Գիտակից այս բոլորին կը տեսնենք որ արդար ու վերջնական խաղաղութիւն մը, փրկութեան միակ միջոցն է բոլորին համար, հողամասի ու նաեւ հոն ապրող ժողովուրդի բարիքին համար։

 

3.3 Մեր ժողովներուն եւ մեր աղօթքներու ընթացքին մտածեցինք Իրաքի ժողովուրդի արիւնալի տառապանքներու մասին։ Յիշեցինք Իրաքի մէջ սպաննուած քրիստոնեաները, Իրաքի Եկեղեցւոյ մնայուն տառապանքները, արտահանուած զաւակները եւ աշխարհի ճանապարհներուն վրայ կորուսածները, կրելով անոնց հետ միասին իրենց հայրենիքի ու երկրի մտահոգութիւնները։

 

Սիւնհոդոսական հայրերը արտայայտեցին իրենց զօրակցութիւնը՝ Իրաքի ժողովուրդին ու Իրաքի մէջ ներկայ Եկեղեցիին, բաղձանք յայտնելով որ Իրաքցի գաղթականները, որ ստիպուած հեռացան իրենց երկրէն, կարենան գտնել հարկ եղած օժանդակութիւնները հոն ուր կը գաղթեն, մինչեւ որ կարենան վերադառնալ իրենց երկիրը ու ապահով կեանք մը վայելեն։

 

3.4 Մտածեցինք քաղաքակիցներու յարաբերութիւններու մասին, քրիստոնեաներ եւ մահմէտականներու միջեւ: Կ’ուզենք հոս հաստատել` մեր քրիստոնէական տեսութիւնը յարաբերութիւններու կառավարման մասին։ Աստուած կ’ուզէ որ մենք ըլլանք քրիստոնեաներ՝ Միջին Արեւելքի մեր ընկերութիւններուն մէջ։ Քրիստոնեաներու ու մահմէտականներու միասին ապրելու իրողութիւնը Աստուծոյ ծրագիրն է մեզի վերապահուած, ասիկա նաեւ մեր առաքելութիւնն ու մեր կոչումն է։ Այս ասպարեզէն ներս պիտի վերաբերինք սիրոյ պատուիրանին լոյսով եւ սուրբ Հոգւոյն զօրութեամբ։

 

Երկրորդ սկզբունքը որ կը կավարէ այս յարաբերութիւնները այն իրողութիւնն է որ մենք մեր ապրած ընկերութիւններու ամբողջական մաս կը կազմենք։ Մեր առաքելութիւնը հիմնուած մեր հաւատքին վրայ, եւ մեր պարտականութիւնը մեր հայրենիքներու նկատմամբ մեզ կը մղեն նպաստելու մեր երկիրներու կերտումին՝ իսլամ, հրեայ եւ քրիստոնեայ բոլոր քաղաքացիներու հետ միասին։

 

 

II. Հաղորդութիւն եւ Վկայութիւն Միջին Արեւելքի Եկեղեցիներուն Միջեւ։ Մեր Եկեղեցիներուն Հաւատացեալները։

 

4.1. Քրիստոս մեզի կըսէ. «Դուք էք երկրի աղը. Աշխարհի լոյսը» (Մտթ 5, 13-14): Ձեր առաքելութիւնը ձեր շրջանակներէն ներս, յոյժ սիրեցեալ հաւատացեալներ, հաւատքի, յոյսի եւ սիրոյ՝ միջոցաւ ըլլայ «աղին» նման, որ համ ու իմաստ կու տայ կեանքին, ըլլայ նման «լոյսին», որ խաւարը կը լուսաւորէ եւ «խմորի» նման որ սրտերն ու մտքերը կը բարեփոխէ: Քրիստոնեայ առաջին հասարակութիւնը Երուսաղէմի մէջ թիւով շատ փոքր էր: Հակարակ ասոր անոնք կարողացան Աւետարանը տարածել համայն աշխարհին, Աստուծոյ շնորհքով՝ «որ կը գործակցէր անոնց եւ կը հաստատէր Խօսքը՝ ընկերացող նշաններով» (Մկ 16, 20):

 

4.2. Կողջունենք ձեզ, Արեւելքի քրիստոնեաներ, եւ շնորհակալութիւն կը յայտնենք ձեզի, այն բոլոր բաներուն՝ զորս իրականացուցած էք ձեր ընտանիքներէն եւ հասարակութիւններէն ներս, ձեր եկեղեցիներուն եւ ձեր երկիրներուն մէջ: Կողջունենք ձեր յարատեւութիւնը՝ հակարակ ձեր դժուարութիւններուն, նեղութիւններուն ու անձկութիւններուն:

 

4.3. Սիրելի վարդապետներ, համագործակիցներ վարդապետական, ծիսական եւ հովուական առաքելութիւններուն մէջ, մեր բարեկամութիւնն ու մեր վստահութիւնը կը վերանորոգենք ձեզի հանդէպ: Շարունակեցէ՛ք նախանձախնդրութեամբ եւ յարատեւօրէն հաղորդել ձեր հաւատացեալներուն կեանքի Աւետարանը եւ Եկեղեցւոյ աւանդութիւնը քարոզներու միջոցաւ, քրիստոնէականի դասաւանդութեամբ, հոգեւոր առաջնորդութեամբ եւ բարի օրինակով: Ամրապնդեցէ՛ք Աստուծոյ ժողովուրդին հաւատքը, որպեսզի սիրոյ քաղաքակրթութեամբ ձեւափոխուի: Մատակարարեցէ՛ք անոնց Եկեղեցւոյ խորհուրդները որպէսզի ձգտին կեանքի վերանորոգումի: Հաւաքեցէ՛ք զանոնք միութեան եւ շնորհքի մէջ սուրբ Հոգիին ներգործութեամբ:

 

Սիրելի կղերականներ, կրօնաւորուհիներ եւ աշխարհի նուիրեալ անձեր, կ'արտայայտենք ձեզի մեր երախտագիտութիւնը եւ ձեզի հետ միասին շնորհակալութիւն կը յայտնենք Աստուծոյ՝ մեզի պարգեւած աւետարանական խորհուրդներուննուիրագործուած ողջախոհութեան, աղքատութեան եւ հնազանդութեանորոնց միջոցաւ դուք ձեզ նուիրեցիք, հետեւելու Քրիստոսի, որուն հանդէպ կը ցանկաք վկայել ձեր սէրն ու նախընտրանքը: Շնորհիւ ձեր առաքելական զանազան նախաձեռնութիւններուն, դուք մեր Եկեղեցիներուն ճշմարիտ գանձն ու հարստութիւնն էք, եւ հոգեւոր ովասիս մըն էք ձեր ժողովրդապետութիւններու, թեմերու ու առաքելավայրերու մէջ:

 

Հոգիով կը միանանք ճգնաւորներուն, վանականներուն եւ վանականուհիներուն որոնք իրենց կեանքը նուիրեցին աղօթքի, հայեցողական վանքերէ ներս, ցերեկուան եւ գիշերուան ժամերը սրբացնելով, իրենց աղօթքներուն մէջ յիշելով Եկեղեցւոյ մտահոգութիւններն ու պէտքերը: Ձեր կեանքի վկայութեամբ, դուք աշխարհին յոյսի նշան մը կընծայէք:

 

4.4. Աշխարհական հաւատացեալներ, մեր համարումն ու բարեկամութիւնը կ'արտայայտենք ձեզի: Կը գնահատենք ձեր տարած աշխատանքները ձեր ընտանիքներէն եւ ձեր շրջանակներէն ներս, ձեր եկեղեցիներուն եւ ձեր եկիրներուն մէջ: Ամուր կեցէ՛ք փորձութիւններու եւ դժուարութիւններու առջեւ: Երախտագիտութեամբ լի ենք Աստուծոյ անոր շնորհած պարգեւներուն եւ տաղանդներուն համար, որոնց միջոցաւ ձեր մասնակցութիւնը կը բերէք` մկրտութեան եւ դրոշմի կնիքով` Եկեղեցւոյ առաքելական կեանքին, տոգորելով այժմէական իրողութիւնները Աւետարանի սկզբունքներուն եւ անոր հոգիին համեմատ: Ձեզ կը հրաւիրենք վկայելու ճշմարիտ քրիստոնէական կեանք մը, գիտակցելու կրօնական կեանքի գործադրութեան եւ բարեացակամութեան: Քաջութիւնը ունեցէ՛ք առարկայականօրէն ճշմարտութիւնը ըսելու:

 

Մեր աղօթքներուն մէջ ձեզ ալ կը յիշենք` մարմնապէս հոգեկան եւ մտային տանջուողներդ, ընկճուածներդ, գաղթականներդ, հալածուածներդ, բանտարկեալներդ ու կալանաւորներդ: Միացուցէ՛ք ձեր ցաւերը Քրիստոս փրկչին եւ փնտռեցէ՛ք անոր խաչին մէջ համբերութիւնն ու զօրութիւնը: Ձեր կրած տանջանքներուն շնորհիւ, դուք կը ստանաք Աստուծոյ ողորմած սէրը։

 

Կողջունենք քրիստոնեայ ընտանիքներու իւրաքանչիւր անդամ եւ համարումով կը նայինք ընտանիքներուն առաքելութեան որպէս կարեւոր մասնիկ ընկերային շրջանակներէն ներս, իբրեւ դպրոց՝ առաքինութիւններու եւ բարոյական ու մարդկային արժէքներու, ինչպէս նաեւ առաջին եկեղեցի, որ աղօթք եւ հաւատք կը դաստիարակէ նորահաս սերունդներուն: Շնորհակալութիւն կը յայտնենք ծնողներուն ու երեցներուն, իրենց զաւակներուն ու թոռներուն դաստիարակութեան համար հետեւելով մանուկ Յիսուսի օրինակին, որ «կաճէր իմաստութեամբ, հասակով եւ շնորհքով Աստուծոյ եւ մարդոց առջեւ» (Ղկ 2, 52): Կը խոստանանք պահպանել ընտանիքները, հովուական յայտագիրներ ծրագրելով, սուրբ Պսակի խորհուրդի պատրաստութեան դասընթացքներ կազմակերպելով, բոլորին ծառայելու նպատակով հիւիրնկալ եւ խորհրդակցութեան յատուկ կեդրոններ ստեղծելով` մասնաւորապես դժուարութիւններ դիմագրաւող զոյգերուն հանար, ու պահանջելով ընտանիքներու հիմնական իրաւունքները:

 

Այժմ, մեր ուշադրութիւնը կուղղենք կիներուն: Մեր համարումը կը յայտնենք ձեզի՝ կեանքի ձեր զանազան հանգրուաններուն ընթացքին: Որպէս դուստրեր, դաստիարակներ, մայրեր, նուիրեալներ ու հասարակական կեանքի մէջ գործօն անդամուհիներ: Ձեզ կը գովենք, որովհետեւ սկիզբէն կը պաշտպանէք մարդկային կեանքը ՝ ձեր նուիրումով, հոգածութեամբ ու մտերմութեամբ: Աստուած ձեզի յատուկ զգայնութիւն մը շնորհած է, այն ինչ կը վերաբերի դաստիարակութեան, մարդասիրական աշխատանքի եւ առաքելական կեանքի: Շնորհակալութիւն կը յայտնենք Աստուծոյ՝ ձեր գործունէութիւններուն համար, եւ կը յուսանք, որ դուք ստանձնէք աւելի մեծ պատասխանատուութիւններ հասարակական կեանքէն ներս:

 

Բարեկամաբար ձեզի կուղղենք մեր նայուածքները, երիտասարդ-երիտասարդուհիներ, այնպէս՝ ինչպէս ըրաւ Յիսուս այն երիտասարդին որուն մասին խօսուած է Աւետարանին մէջ (Մտթ 10, 21): Դուք կը կազմէք ապագան՝ մեր եկեղեցիներուն, մեր համայնքներուն, մեր երկիրներուն, իրենց ներոյժն ու իշխանութիւններու ամրապնդման ոյժը: Ծրագրեցէ՛ք ձեր կեանքը Քրիստոսի սիրոյ հայեացքին ներքեւ: Պատասխանատու քաղաքացիներ եւ անկեղծ հաւատացեալներ եղէ՛ք: Եկեղեցին ձեզի կը միանայ, ձեր մտահոգութիւններուն մէջ, ըստ ձեր հմտութիւններուն աշխատանքներ գտնելու, ինչ որ կօգնէ խթանելու ձեր ստեղծագործութիւնները, եւ ապահովելու ապագան ու հաւատացեալ ընտանիքի մը կազմաւորումը: Յաղթահարեցէ՛ք նիւթապաշտութեան եւ սպառումի փորձութիւնները: Ձեր քրիստոնէական արժէքներուն մէջ ամուր մնացէ՛ք:

 

Կողջունենք կաթողիկէ կրթական հաստատութիւններու պատասխանատուները: Դասաւանդումի եւ կրթութեան մէջ գերազանցութիւնն ու քրիստոնէական հոգին որոնեցէ՛ք: Նպատակադրեցէ՛ք միասնականութեամբ ամրապնդել մշակոյթը, աղքատներուն ու դերաճներուն մտահոգութիւնը: Հակառակ մարտահրաւէրներուն ու դժուարութիւններուն, որոնք նեղութիւն կը պատճառեն ձեր հաստատութիւններուն, ձեզ կը հրաւիրենք զանոնք կայուն պահելու ապահովելու դիտմամբ Եկեղեցւոյ կրթական առաքելութիւնը, ու նպաստելու ընկերային կեանքի զարգացումին ու բարիքին ի սպաս։

Մեծ համարումով ձեզի կը դիմենք, ընկերային մարզերէն ներս գործիչներ: Ձեր հիմնարկներէն ներս, բարեգործական ծառայութեան միշտ պատրաստ եղէ՛ք: Ձեզ կը քաջալերենք եւ ձեզի կ'աջակցինք զարգացման այս առաքելութեան մէջ, որ առաջնորդուած է Եկեղեցւոյ ընկերային հարուստ դաստիարակութեամբ: Ձեր գործին միջոցաւ, կը զօրացնէ՛ք եղբայրսիրութեան կապերը մարդոց միջեւ, առանց խտրականութեամբ ծառայելով աղքատներուն, անտեսեալներուն, հիւանդներուն, փախստականներուն ու բանտարկեալներուն: Դուք կառաջնորդուիք Յիսուսի խօսքով. «ամէն անգամ որ բարիք մը ըրիք այս փոքրիկներէն մէկուն՝ որոնք իմ եղբայրներս են, զայն ինծի ըրիք» (Մտթ 25, 40):

 

Յուսալից մեր ակնարկը կ'ուղղենք աղօթքի խումբերուն ու առաքելական շարժումներուն: Անոնք դպրոցներ են որ կը խորացնեն Հաւատքը զայն ապրելու ընտանիքներուն ու ընկերային կեանքէն ներս: Կը գնահատենք անոնց գործունէութիւնները ժողովրդապետութիւններէն ու թեմերէն ներս, ինչպէս նաեւ քահանաներուն հանդէպ անոնց ցուցաբերած աջակցութիւնը ըստ

Եկեղեցւոյ հրահանգներուն: Շնորհակալութիւն կը յայտնենք Աստուծոյ այս խումբերուն ու