Չորեքշաբթի, 26 Փետրուար 2014 - «Աղքատացաւ՝ Մեզ Հարստացնելու Համար Իր Աղքատութեամբ»


«Աղքատացաւ՝ Մեզ Հարստացնելու Համար Իր Աղքատութեամբ»
(հմտ. 2 Կոր. 8, 9)

Սիրելի եղբայրներ եւ քոյրեր,

Մեծ Պահքին առիթով կ'ուզեմ ձեզի նուիրել քանի մը  խորհրդածութիւններ՝ որոնք  կարենան ձեզի օգնել դարձի անձնական եւ համայնքային ճանապարհի մը վրայ։ Պիտի ներշնչուիմ  Սուրբ Պօղոսի  բանաձեւէն.- «Արդարեւ, ծանօթ էք   մեր Տիրոջ Յիսուս Քրիստոսի առատաձեռնութեան. ինք որ հարուստ էր՝ աղքատ դարձաւ ձեր պատճառով,  որպէսզի դուք հարուստ դառնանք իր աղքատութեամբ» (2 Կոր. 8, 9)։  Առաքեալը իր խօսքը կ'ուղղէ  Կորնթոսի քրիստոնեաներուն՝ զիրենք քաջալերելու համար որ առատաձեռն ըլլան հանդէպ Երուսաղէմի  հաւատացեալներուն որոնք  կարիքաւոր էին։ Ի՞նչ կ'ըսեն մեզի, այսօրուան քրիստոնեաներուս, Սուրբ Պօղոսի այս խօսքերը։  Ի՞նչ կը նշանակէ մեզի համար այսօր՝  աղքատութեան, աւետարանական իմաստով աղքատ կեանքի մը  այս յորդորանքը։

ՔՐԻՍՏՈՍԻ ՇՆՈՐՀԸ
Այս խօսքերը ամէն բանէ առաջ մեզի ցոյց կու տան Աստուծոյ ոճը։  Աստուած  չի յայտնուիր  աշխարհի հզօրութեան եւ հարստութեան միջոցներով, այլ տկարութեան եւ աղքատութեան միջոցներով։ «Ինք որ հարուստ է՝ աղքատ դարձաւ ձեր պատճառով…»։ Քրիստոս,  Աստուծոյ յաւիտենական Որդին, որ  կարողութեամբ ու փառքով Հօր նման է, ինքզինք աղքատ դարձուց. մեր մէջ իջաւ,  ինքզինք մօտիկ դարձուց մեզմէ իւրաքանչիւրին,  ինքզինք մերկացուց, «պարպեց»,  մեզի նման դառնալու համար ամէն ինչով (հմտ. Փիլ 2, 7, Եբր. 4, 15)։ Աստուծոյ Մարդեղութիւնը՝ ինչ մեծ խորհուրդ։ Աստուածային սէրն է ասոր պատճառը,  սէր մը՝ որ շնորհ է, առատաձեռնութիւն,  մօտիկ ըլլալու ցանկութիւն եւ որ չի վարանիր ինքզինք տալու, ինքզինք զոհելու իր սիրելի արարածներուն համար։  Եղբայրսիրութիւնը, սէրը կը նշանակեն ամէն բանի մէջ բաժնեկցիլ սիրելիի ճակատագրին։  Սէրը  համանման կը դարձնէ, կը ստեղծէ հաւասարութիւն մը, կը տապալէ պատերն ու հեռաւորութիւնները։  Ասիկա է որ ըրաւ Աստուած մեզի համար։  Արդարեւ, Յիսուս «աշխատեցաւ մարդու ձեռքերով, մտածեց մարդու իմացականութեամբ մը, գործեց մարդու կամքով մը, սիրեց մարդու սրտով մը։ Ծնած Մարիամ Կոյսէն,  իրապէս դարձաւ մեզմէ մէկը, ամէն բանով մեզի նման, բացի մեղքէն» (Վատիկանեան Բ. Ժողով, Հովուական Սահմանադրութիւն,թիւ 22- 2)։
Պատճառը որ մղեց Յիսուսը ինքզինք աղքատացնելու՝ ինքնին աղքատութիւնը չէ, այլ - ինչպէս կ՚ըսէ Սուրբ Պօղոս - որպէսզի «…դուք հարստանաք իր աղքատութեամբ»։ Բառախաղ մը չէ, ոչ ալ ոճի տեսակ մը։  Ընդհակառակը, Աստուծոյ տրամաբանութեան, սիրոյ տրամաբանութեան, Մարդեղութեան եւ Խաչի տրամաբանութեան մէկ համադրութիւնը։ Աստուած փրկութիւնը վերէն մեր վրայ չթափեց, այնպէս ինչպէս պիտի ընէր այն որ իր աւելորդէն ողորմութիւն կու տայ մարդասիրական  բարեպաշտութեամբ մը։ Քրիստոսի սէրը ասիկա չէ։ Երբ Յիսուս կ'իջնէ Յորդանան գետի ջուրերը եւ կը  մկրտուի Յովհաննէս Մկրտիչին կողմէ,  ապաշխարութեան կամ դարձի գալու պէտք ունենալուն համար չէ որ կ'ընէ ասիկա.  ասիկա կ'ընէ ըլլալու համար մարդոց մէջ, անոնց որոնք պէտք ունին թողութեան, ըլլալու համար մեր՝ մեղաւորներուս մէջտեղ, իր վրայ առնելու համար մեր մեղքերուն ծանրութիւնը։  Ահա ճանապարհը զոր ան ընտրեց մեզ մխիթարելու, մեզ փրկելու, մեզ ազատելու համար մեր թշուառութենէն։  Տպաւորուած ենք այն իրողութեամբ որ Առաքեալը մեզի կ'ըսէ թէ ազատ կացուցուեցանք ոչ թէ շնորհիւ Քրիստոսի հարստութեան, այլ անոր աղքատութեամբ։ Մինչդեռ Սուրբ Պօղոս լաւ ծանօթ է «Քրիստոսի անթափանցելի հարստութեան»։
Ուրեմն, ո՞րն է այդ աղքատութիւնը, որուն շնորհիւ Յիսուս մեզ կ'ազատէ եւ մեզ կը հարստացնէ։ Ասիկա մեզ սիրելու, մեզի մօտ ըլլալու կերպն է, նման Բարի Սամարացիին որ կը մօտետայ  ճամբուն եզերքը կիսամեռ վիճակի մէջ լքուած մարդուն (հմտf.Lc 10, 25ss)։ Այն ինչ որ մեզի իրական ազատութիւնը, իրական փրկութիւնը, իրական երջանկութիւնը կու տայ՝  անոր սէրն է կարեկցանքի, խանդաղատանքի եւ բաժնեկցութեան։  Քրիստոսի աղքատութիւնը որ մեզ կը հարստացնէ՝  այն իրողութիւնն է որ ան մարմնացաւ, ստանձնեց մեր տկարութիւնները, մեր մեղքերը, մեզի փոխանցելով Աստուծոյ անհուն գթութիւնը։ Քրիստոսի աղքատութիւնը մեծագոյն հարստութիւնն է. Յիսուս հարուստ է Հօր հանդէպ իր անսահման վստահութեամբ, այն իրողութեամբ որ Անոր կրնայ ապաւինիլ որեւէ ժամանակ, միշտ եւ միայն փնտռելով Հօր կամքն ու փառքը։ Հարուստ է այնպէս ինչպէս  հարուստ է մանուկ մը որ ինքզինք սիրուած կը զգայ եւ կը սիրէ իր ծնողքը, եւ  ոչ իսկ վայրկեան մը կը տարակուսի անոնց սիրոյն եւ  գուրգուրանքի մասին։ Յիսուսի հարստութիւնը, Որդին ըլլալն է. Հօր հետ իր եզակի յարաբերութիւնը այս աղքատ Մեսիային գերագոյն առանձնաշնորհումն է։ Երբ Յիսուս կը հրաւիրէ մեզ կրելու «իր լուծը որ քաղցր է», մեզ կը հրաւիրէ հարստանալու այս «հարուստ աղքատութենէն եւ այս «աղքատ հարստութենէն»՝ որոնք իրն են,  իրեն հետ  բաժնելու իր որդիական եւ եղբայրական  Հոգին,  դառնալու որդիներ Որդւոյն մէջ,  եղբայրներ՝ առջինեկ Եղբօր մէջ (հմտ. Հռ 8, 29)։
Կ'ըսուի թէ միայն մէկ տխրութիւն կայ՝ սուրբեր չըլլալու տխրութիւնը (Լ. Պլոյ). կրնանք նմանապէս ըսել որ  կայ միակ իրական թշուառութիւն մը՝  որ որպէս Աստուծոյ որդիներ եւ Քրիստոսի եղբայրներ չապրելու թշուառութիւնն է։

ՄԵՐ ՎԿԱՅՈՒԹԻՒՆԸ
Կրնանք մտածել որ  աղքատութեան այս «ճանապարհը»  սահմանափակուեցաւ Յիսուսին, եւ որ մենք, Իրմէ ետք եկողներս, կրնանք աշխարհը փրկել աւելի համապատասխան մարդկային միջոցներով։ Այդպէս չէ։ Ամէն ժամանակ եւ ամէն տեղ, Աստուած կը շարունակէ փրկել մարդիկը եւ աշխարհը՝ շնորհիւ աղքատութեան Քրիստոսի, որ աղքատ դարձաւ Խորհուրդներուն մէջ,  Խօսքին մէջ, եւ իր Եկեղեցիին մէջ, որ աղքատներու ժողովուրդ մըն է։ Աստուծոյ հարստութիւնը չի կրնար մեզի միանալ մեր հարստութեան ընդմէջէն, սակայն միշտ եւ միայն  Քրիստոսի Հոգիով  կեանք ստացած մեր անձնական եւ հասարակական աղքատութեան ընդմէջէն։
Մեր Տիրոջ օրինակով, մենք՝ քրիստոնեաներս, կոչուած ենք նայելու մեր եղբայրներու թշուառութեան, շօշափելու զայն, զայն առնելու մեր վրան եւ գործնապէս աշխատելու զայն թեթեւցնել։ Թշուառութիւնը  չի զուգադիպիր աղքատութեան հետ. Թշուառութիւնը առանց վստահութեան, առանց զօրակցութեան, առանց յոյսի աղքատութիւնն է։ Կրնանք զատորոշել թշուառութեան երեք տեսակներ.- Նիւթական թշուառութիւնը, բարոյական թշուառութիւնը եւ հոգեւոր թշուառութիւնը։ Նիւթական թշուառութիւնը ընդհանրապէս աղքատութիւն կոչուածն է, որ կը հարուածէ բոլոր անոնք որոնք կ՚ապրին մարդ արարածին արժանապատուութեան հակառակ կացութեան մը մէջ. անոնք որոնք զրկուած են հիմնական իրաւունքներէն եւ առաջնահերթ պէտքերէն, ինչպէս  սննդանիւթը, ջուրը, առողջապահական պայմանները, աշխատանքը, զարգանալու եւ մշակութապէս աճելու կարելիութիւնը։ Այս թշուառութեան դիմաց, Եկեղեցին կը մատուցանէ իր ծառայութիւնը, իր diakonia-ն, բաւարարելու համար կարիքները եւ  դարմանելու այս վէրքերը, որոնք կը տգեղցնեն մարդկութեան դիմագիծը։ Աղքատներուն եւ լքուածներուն մէջ կը տեսնենք Քրիստոսի դէմքը. աղքատները սիրելով եւ աղքատներուն օգնելով՝ կը սիրենք Քրիստոսը եւ կը ծառայենք Անոր։ Մեր յանձնառութիւնը կը մղէ մեզ ընելու այնպէս որ աշխարհի վրայ դադրին մարդկային արժանապատուութեան վիրաւորանքները, խտրականութիւնները եւ չարաշահութիւնները, որոնք յաճախ թշուառութեան պատճառն են։ Երբ իշխանութիւնը, պերճանքը եւ դրամը կը դառնան կուռքեր, հարստութիւններու արդար բաժանման մը պահանջէն առաջ կ'անցնին։  Ահա թէ ինչու անհրաժեշտ է որ խիղճերը դարձի գան դէպի արդարութիւն, հաւասարութիւն, ժուժկալութիւն եւ բաժնեկցութիւն։
Բարոյական թշուառութիւնը նուազ մտահոգիչ չէ։ Ան կը կայանայ ախտին եւ մեղքին ստրուկը դառնալուն մէջ։ Ինչքա՜ն ընտանիքներ անձկութեան մատնուած են այն պատճառով որ իրենց անդամներէն մի քանիները - յաճախ երիտասարդներ - կախեալ են խմիչքէն, թմրեցուցիչէն, բախտախաղէն, պոռնկագրութենէն։ Ինչքա՜ն մարդիկ կորսնցուցած են կեանքին  իմաստը, ապագայի մասին հեռանկարներ չունին եւ կորսնցուցած են ամէն յոյս։ Եւ ինչքա՜ն մարդիկ ստիպուած են  այս թշուառութեան մէջ ապրիլ անարդար ընկերային պայմաններուն, հացը տուն տանելու արժանապատուութենէն զիրենք զրկող աշխատանքի պակասին, կրթութեան եւ առողջապահութեան իրաւունքներուն մէջ հաւասարութեան բացակայութեան պատճառով։ Այս պարագաներուն մէջ,  բարոյական թշուառութիւնը կրնայ կոչուիլ ինքնասպանութեան սկզբնաւորութիւն։ Այս տեսակ թշուառութիւնը, որ տնտեսական կործանումի պատճառ է, միշտ կ'առնչուի հոգեւոր թշուառութեան, որ կը հարուածէ մեզ երբ կը  հեռանանք Աստուծմէ եւ կը մերժենք անոր սէրը։ Եթէ կը խորհինք պէտք չունենալ Աստուծոյ,  որ մեզի ձեռքը կ'երկարէ Քրիստոսի ընդմէջէն, որովհետեւ կը խորհինք որ ինքնաբաւ ենք, այն ժամանակ կը մտնենք ձախողութեան ճամբուն մէջ։ Միայն Աստուած իրապէս կը փրկէ ու կ'ազատէ մեզ։
Աւետարանը իրական հակաթոյնն է հոգեւոր թշուառութեան. քրիստոնեան կոչուած է ամէն տեղ տանելու այս ազատագրող աւետումը, ըստ որուն  գործուած չարիքին համար թողութիւնը գոյութիւն ունի, ըստ որուն Աստուած աւելի մեծ է քան մեր մեղքը եւ  մեզ կը սիրէ ձրիօրէն, մի՛շտ, եւ ըստ որուն ստեղծուած ենք հաղորդակցութեան եւ յաւիտենական կեանքին համար։ Տէրը կը հրաւիրէ մեզ գթութեան եւ յոյսի այս պատգամին ուրախ մունիտիկները ըլլալու։ Գեղեցիկ է այս բարի լուրը տարածելու ուրախութիւնը փորձել,  բաժնել այս գանձը որ մեզի վստահուած է մխիթարելու համար կոտրուած սիրտերը եւ յոյս տալու խաւարով շրջապատուած այնքա՜ն եղբայրներու եւ քոյրերու։ Կը բաւէ հետեւիլ օրինակին Յիսուսի, որ  գնաց դէպի աղքատները եւ ձկնորսները, այնպէս ինչպէս հովիւը գնաց կորսուած ոչխարը փնտռելու, եւ գնաց իր ամբողջ սիրով։ Անոր միանալով, կրնանք քաջաբար բանալ աւետարանումի եւ մարդկային բարձրացման նոր ուղիներ։

Սիրելի եղբայրներ եւ քոյրեր, թող Մեծ Պահքի այս շրջանին ամբողջ Եկեղեցին տրամադիր ու պատրաստ ըլլայ վկայելու աւետարանական պատգամը բոլոր անոնց, որոնք նիւթական, բարոյական եւ հոգեւոր թշուառութեան մէջ են. պատգամ՝ որ կ՚ամփոփուի ամէն անձ ի Քրիստոս գրկելու պատրաստ՝ ողորմած Հօր սիրոյն ծանուցումին մէջ։ Ասիկա կրնանք ընել միայն այն չափով որ կը  նմանինք Քրիստոսի, Անոր որ աղքատացաւ եւ մեզ հարստացուց իր աղքատութեամբ։  Քառասնորդացը յարմար ժամանակ մըն է թօթափուելու. եւ լաւ կ'ըլլայ մենք մեզի հարց տալ թէ ինչ բանէ կրնանք մենք զմեզ զրկել՝ մեր աղքատութեամբ օգնելու եւ հարստացնելու համար ուրիշները։ Չմոռնանք որ իրական աղքատութիւնը ցաւ կը պատճառէ.  թօթափում մը առանց այս ապաշխարութեան միջոցին շատ բան չարժեր։ Կը զգուշանամ  ողորմութենէն որ ոչինչ կ'արժէ եւ ցաւ չի պատճառեր։
Թող Սուրբ Հոգին, որուն շնորհիւ  մենք՝ «աղքատներս այնքաններ կը հարստացնենք, չքաւորներ՝ սակայն ամէն բան ունինք» (2 Կոր. 6, 10), նեցուկ ըլլայ մեզի մեր բարի դիտաւորութիւններուն մէջ եւ մեր մէջ զօրացնէ ուշադրութիւնը եւ պատասխանատուութիւնը մարդկային թշուառութեան հանդէպ, որպէսզի գթասիրտ եւ գթասրտութեան պատճառ դառնանք. Այս մաղթանքով, կը վստահեցնեմ ձեզ որ կ՚աղօթեմ որպէսզի ամէն հաւատացեալ եւ ամէն եկեղեցական հասարակութիւն կարենայ արդիւնալի կերպով կտրել Մեծ Պահքի այս ճանապարհը։ Ձեզմէ կը խնդրեմ նաեւ աղօթել ինծի համար։ Թող Աստուած օրհնէ ձեզ եւ Աստուածամայրը պահպանէ ձեզ։

Ֆրանչիսկոս Սրբազան Քահանայապետ

Վատիկան, 26 Դեկտեմբեր 2013
Տօն Սուրբ Ստեփանոսի, սարկաւագ եւ նախավկայ


 


Առօրեայ Աւետարանը
Այբ Էջ | Բովանդակութիւն | Հասցէարան | Օգտակար Կապեր | Նամականի
Ներքին Պրպտում՝  Armenian Keyboard
Կարդացէ՛ք այս էջը հետեւեալ լեզուներով.-    
Վերարտադրութեան ամէն իրաւունք վերապահուած է Հայ Կաթողիկէ Եկեղեցւոյ